Co zrobić, gdy zaginie osoba bliska?
Zaginięcie osoby bliskiej to zawsze ogromny stres i poczucie bezradności. W takich sytuacjach najważniejsza jest szybka i zdecydowana reakcja. Nie należy czekać 24 czy 48 godzin, lecz natychmiastowe poinformowanie służb o zaginięciu. Każda minuta ma znaczenie i może wpłynąć na skuteczność dalszych działań poszukiwawczych.
W przypadku zaginięcia seniora, osoby chorej, schorowanej lub dorosłej znajdującej się w kryzysie emocjonalnym, należy niezwłocznie skontaktować się z numerem alarmowym 112 lub zgłosić się do najbliższej jednostki Policji. Podczas zgłoszenia nie okłamuj policjanta i nie zatajaj informacji!
Przekaż jak najwięcej informacji:
- podaj pełne danych personalnych osoby zaginionej;
- określ prawdopodobną przyczynę zaginięcia, w kontekście sytuacji rodzinnej, zawodowej, konfliktów, wypowiedzi, pozostawionych listów;
- podaj informację o stanie zdrowia, zdolności do samodzielnej egzystencji, rodzaje chorób, przyjmowane leki, nałogi, skłonności z uwzględnieniem prób samobójczych;
- wcześniejsze podobne sytuacje;
- dokładny rysopis osoby zaginionej: wiek z wyglądu, wzrost, sylwetka, kolor włosów, charakterystyczne cechy wyglądu, znaki szczególne, sposobu poruszania się;
- opisu ubioru w chwili zaginięcia z uwzględnieniem znaków firmowych i kolorów odzieży;
- opisanie przedmiotów posiadanych w chwili zaginięcia;
- okoliczności zaginięcia, kto widział osobę zaginioną ostatni raz, z uwzględnieniem miejsca, daty i godziny;
- dane osób i instytucji, z którymi osoba zaginiona utrzymywała kontakty rodzinne i towarzyskie, w szczególności miejsce pracy, nauki;
- numer telefonu osoby zaginionej;
- informację na temat kont społecznościowych;
- informację dot. kont bankowych, kart płatniczych, kart lojalnościowych;
- aktualne zdjęcie osoby zaginionej;
- informację o ulubionych miejscach związanych ze wspomnieniami, dawne adresy zamieszkania.
Jak zapobiegać zaginięciom?
- warto wyposażyć osobę w identyfikator z numerem telefonu do bliskich, a najlepiej w opaskę lub urządzenie z lokalizatorem GPS;
- warto poprosić sąsiadów, by zwróciła uwagę na naszego bliskiego i w sytuacjach niepokojących zadzwoniła do nas;
- nakłaniajmy bliskich do noszenia dowodu osobistego, telefonu, nawet jeśli dopisuje im zdrowie. Nigdy nie wiemy, kiedy zdarzy się nieszczęśliwe zdarzenie, które zakończy się w szpitalu. Trudno znaleźć rodzinę kogoś, kto trafia do szpitala jako osoba o nieustalonej tożsamości;
- na wewnętrznej stronie ubrania bliskiej nam osoby można wszyć „metki” z imieniem, nazwiskiem i adresem oraz numerem telefonu, pod który należy dzwonić, jeśli dana osoba nie będzie wiedziała, jak trafić do domu. Na „metkach” wszytych do ubrania lub na osobnej kartce noszonej w kieszeni warto zapisać, na co choruje nasz bliski i jakie leki przyjmuje;
- jeśli osoba starsza, mająca kłopoty z pamięcią, samodzielnie porusza się po mieście lub podróżuje, koniecznie musi mieć ze sobą telefon komórkowy, w którym zapisane są numery do rodziny;
- warto znać ubrania naszego bliskiego, aby w przypadku zaginięcia, móc opisać jego ubiór lub wydedukować go na podstawie brakujących części garderoby;
- powinniśmy mieć aktualne zdjęcia bliskiego, by w razie potrzeby przekazać je Policji;
- warto znać ulubione miejsca osoby, gdyż istnieje prawdopodobieństwo, że udał się właśnie tam.
Takie proste działania mogą znacząco skrócić czas poszukiwań i pomóc w szybkim udzieleniu pomocy. Pamiętajmy, że nasza reakcja również ma znaczenie. Widząc osobę zagubioną, która nie wie, gdzie się znajduje, pyta o drogę lub jest ubrana nieadekwatnie do pogody zareaguj. Zapytaj, czy nie potrzebuje pomocy, w razie wątpliwości zadzwoń na numer alarmowy. Takie działanie może uratować czyjeś zdrowie i życie.